نوشته های سعید توکلی

آدم گاهی یک دنیا حرف دارد ولی چیزی برای گفتن پیدا نمی کند. نه حال ماندن داری نه نای رفتن. نه نوشتن نه خواندن. نه و نه و نه و ....

در این مواقع باید چه کار کند انسان؟ آنقدرر گاهی تلخی که به قول صائب:

ز بس که تلخی دوران کشیده ام صائب

دهان مار شود تلخ از گزیدن من !

برچسب‌ها: دلنوشته