نوشته های سعید توکلی

غزل :

 حیف است پر از پینه و تاول شده باشی
 همبستر غم های مفصل شده باشی

 حیف است که با نفخه ی حقی که تو داری
در شیشه ی تنهایی من حل شده باشی !
 
یک لحظه به مرداب شدن فکر نکردی
اینقدر بعید است که تنبل شده باشی !

_ البته طبیعی ست که در عرصه ی این خاک
وقتی همه سنگند تو معضل شده باشی _

ماتم که چرا با همه ی ذوق تو ,باید
 دست من بی ذوق محول شده باشی !

ای روح گرفتار ! از این بند رها شو
هرچند که یک عمر معطل شده باشی !