نوشته های سعید توکلی

نوبت رسیده است به دوران تازه ای

وقت است سر بر آورد انسان تازه ای

دیگر به هیچ معجزه ای دل نمی دهیم

شاید رسیده ایم به ایمان تازه ای؟!

با حسرت تنفس یک دم هوای پاک

احداث می کنیم خیابان تازه ای !

وقتی که عقل مالک عصر تجدد است

دیگر نیاز نیست به عصیان تازه ای!

در چارچوب تبصره های هزار بند

منصوب می شویم به عنوان تازه ای

باید که عشق گوشه ی چشمی به ما کند

یا در وجودمان بدمد جان تازه ای !

ای کاش باز سرخی لبهای دیگری...

ای کاش باز زلف پریشان تازه ای ...